Gastenboek
Laat hier een bericht achter op welke manier Uit Verwachting jou geraakt heeft. Zodat jouw verhaal als inspiratie voor mij en andere vrouwen kan dienen.
Schrijf ook een reactie
____________________________________________________________________________________________________________________
17/11/08
We hebben jouw boek gelezen. Grandioos. Knap om zo'n aangrijpende gebeurtenis zo mooi te beschrijven. Het boek zal ongetwijfeld een succes worden. Wij wensen je het allerbeste. Op naar het volgende boek. Kitty en Jan.
____________________________________________________________________________________________________________________
17/11/08
Ook mij is dit afschuwelijke lot overkomen, nu 5 maanden geleden. In verwachting, ook voor het eerst, en alles verliep voorspoedig, meerdere echo's (want risicoleeftijd 38 jaar) en daaruit wonderbaarlijke foto's van mogen ontvangen en toen, met 16 weken, dat ene zinnetje "het hartje klopt niet meer"…heb nog nooit zo'n afschuwelijk nieuws te horen gekregen. Het verdriet wat daarop volgde was inmens, ook het ongeloof, alsof je in een verkeerde film bent beland. Ook ik had helemaal niet stil gestaan bij het feit dat het mis zou kunnen gaan en dat er überhaupt een mogelijkheid was dat het hartje niet meer zou kloppen, je hoort en leest wel over allerlei ziektes en complicaties, maar dat ene
zinnetje ontbreekt overal.
Wat me uit jouw boek opviel is dat je het positief hebt weten te wenden, ik hoop dat dat ook nog eens ten deel zal vallen. Het verdriet slijt, mar ik heb het nog niet zo kunnen keren als iets goeds...wel blijft het me bij staan dat ik het ontzettend mooi vond om te voelen dat er zo'n oergevoel en daardoor kracht in jezelf vrij komt, terwijl ik daarvoor bang was dat ik het (de zwangerschap)niet aan zou kunnen, mede door mijn achtergrond met een eetstoornis en mede omdat mijn kinderwens nooit echt aanwezig was.Al met al vond ik het erg fijn om je boek te hebben gelezen en geeft het mij weer een nieuwe kijk op "de verwachting" en al wat hiermee verbonden is!
Ik wens je alle goeds in alles wat op je pad zal komen. Brigitte
___________________________________________________________________________________________________________________
17/11/08
Gisteren zocht en vond ik je boek in het boekwinkeltje in ons stadje. Eenmaal thuis, kindje in bed, ben ik het gaan lezen. Ik had het niet verwacht maar ik herkende enorm veel van je angsten en twijfels in het begin.
Op 25 jarige leeftijd ontmoette ik mijn huidige man en al snel werd duidelijk dat ik mijn soulmate gevonden had. Wij zouden altijd samen zijn, geen kindjes. Dat wilde we allebei niet. Op mijn 28ste veranderde dat, ik wilde wel een kindje en mijn mannetje ´schikte` zich. Ik heb me tijdens mijn zwangerschap meerdere malen afgevraagd of ik het zonder hem zou kunnen, want meerdere malen leek het dat hij weg zou gaan. Ik heb gesmeekt in mijn hart dat dit kindje gezond en wel geboren kon worden want ik zag in haar [ook ik wist, het is een meisje na een spirituele droom] mijn enige kans om moeder te worden. Wat hij deed dat moest ie lekker zelf maar weten, zij en ik daar ging het om. Na een vreselijke zwangerschap met eclampsie en 10 dagen ziekenhuis is mijn dochtertje gezond geboren. Vanaf dat moment wist ik zeker wat ik in mijn buik altijd al heb gevoeld, zij hoorde bij mij en de rest, pappa incluis, deed er niet toe. Het eerste jaar is voor mijn relatie heel moeilijk geweest. Daarna zijn er toch vadergevoelens bij hem gekomen en vind hij haar nu geweldig. Er is in mij echter een stukje gevoel voor hem gestorven elke keer als hij haar afwees, als rocheltje in mijn buik en later zelfs nog als babytje. Ik heb je een paar keer mogen ontmoeten en die eerste keer dat je binnenkwam vond ik je al interessant en bijzonder. Ik vind je een hele warme, lieve en mooie vrouw en ik dank je dat je je verhaal hebt opgeschreven. Het sterkt mij in mijn geloof dat mocht hij toch ooit besluiten weg te gaan, mijn meissie en ik het wel rooien samen. Heel veel liefs.
____________________________________________________
16/11/08
Krachtig en indrukwekkend was je gesprek op televisie en ik kan toch niet wachten tot kerst en heb je boek in één ruk gelezen. Zo intens en geweldig, heel ontroerend. Veel geluk en succes. Jomi
__________________________________________________________________________________________
16/11/08
Dit boek heeft niet alleen mijn ziel geraakt maar ook gevoed. Onlangs heb ik besloten om niet langer voor zekerheid te gaan maar mijn diepste verlangens te gaan leven en te gaan neerzetten. Ook ik krijg nu naast ook het verdriet van het leven onverwachte cadeautjes op mijn pad, waaronder dit boek. Vooral de kracht waarmee dit boek is geschreven en de kunst om de lezer mee te nemen in je mooie maar ook verdrietige momenten in je leven maakt dat ik dit boek een prachtig cadeautje vind. Dank je wel voor het schrijven, ik kan niet wachten tot je volgende boek. Ik wens je persoonlijk veel succes en vooral veel liefde. Car
____________________________________________________________________________________________________________________
14/11/08
Prachtig. Ik heb het in 1 adem uitgelezen. Zelf heb ik jaren gedokterd en ook een miskraam gehad na 7 weken en vond het vreemd dat de wereld gewoon doordraaide terwijl jij daar op dat moment niet aan deelneemt omdat je het eenvoudigweg niet kunt. Inmiddels heb ik al grote kinderen maar de nieuwsgierigheid naar dat kleine mensje verdwijnt nooit helemaal. Het mooiste deel uit je boek was misschien wel het stuk waarin je besluit afstand te doen van je beeld. Ik wens je veel succes en geluk toe! D.
____________________________________________________________________________________________________________________
13/11/08
Ik heb het in één keer uitgelezen. Ik vond het erg onderhoudend. Walter vraagt net of ik moe ben van mijn werkdag, maar eigenlijk heb ik een beetje vakantie gehad met jouw boek in de trein. (Ik moest vandaag een training geven in Heerlen). Ik zag je ook bij Andries Knevel en ik denk dat je gelijk hebt dat het mislopen van zwangerschappen en het ondergaan van curretages nog één van de laatste taboes is. Dat heb jij in ieder geval doorbroken. Het hoofdstuk waarin je het slechte nieuws in de VU beschreef raakte me erg. Ook de horkerigheid en/of onhandigheid van het personeel in het ziekenhuis herken ik. En het gevoel dat je dom bent dat je niet weet wat er allemaal kan gebeuren als je zwanger bent. Ik dacht dat ik mijn eigen ervaringen achter me gelaten had, maar het kwam wel even terug. Niet erg denk ik. Nou Leonie, ik hoop dat veel meer mensen je boek kopen. Ik zal het in ieder geval aanraden om me heen. Marieke
____________________________________________________________________________________________________________________
13/11/08
Dit boek is een MUST FOR MEN, om eindelijk eens echt goed in te leven in het in(uit) verwachting zijn. Paul
_________________________________________________________________________________________
13.11.08
Ik heb je boek net uit! wat een super mooi en recht uit het hart verhaal.Al lezende kan ook deze bikkel de ogen niet droog houden omdat het een gemis is dat vlokje haar moeder niet heeft leren kennen en ook om de twee keer dat ik zelf uit verwachting raakte.Liefs, A.
__________________________________________________________________________________________________________________
13.11.08
Geweldig wat een verhaal, wat een emotie`s! Tranen die over mijn wangen liepen, zo voelde ik met je mee terwijl ik de nare ervaring niet eens met je kan delen, ik heb nog nooit een miskraam gehad. Wel de bewuste keuze van in verwachting zijn en kinderen willen krijgen. We, mijn man en ik zijn de trotse ouders van 4 kinderen en ik geniet er dagelijks van. Het is een rijk gevoel.
En de humor in je boek is ook heerlijk. Heel waardevol de vriendschappen waarover je schrijft, ik durf mezelf nooit goed te geven maar lees in jouw boek dat het tot mooie momenten kan lijden, misschien moet ik proberen ook wat kwetsbaarder op te stellen. Wens ik je verder alle goeds toe, Groet, Marleen
_________________________________________________________________________________________
12.11.08
Leonie ziet er prachtig uit, niet alleen van buiten maar ook van binnen. Het leven is inderdaad niet maakbaar, het is niet je eigen schuld als bepaalde dingen fout lopen! Een hart onder de riem voor menige vrouw. Nicoline
___________________________________________________________________________________________________________________
12.11.08
Menige 'happy single' vrouw zal met tranen in de ogen geluisterd hebben naar de eerlijke Leonie. Ren
___________________________________________________________________________________________________________________
12.11.08
Ik heb je boek gekocht (met kortingsbon ja, ja) en in 1 ruk uitgelezen. Ik ben erg onder de indruk en geraakt (ben sowieso van huis uit al emotioneel incontinent). Je schrijfstijl is precies zoals ik mij jou herinner: Weloverwogen, met veel gevoel, voor mij soms wat zweverig en natuurlijk met een gezonde dosis humor. Ik heb inmiddels zelf ook het nodige meegemaakt en herken de fases die je hebt doorlopen. Ik denk dat jouw boek een steun kan zijn voor velen. Ik wens je alle goeds en hoop dat je niet zal stoppen met schrijven!
Ik neem vast een optie op een volgend boek, maar hoop dat er niet zo'n heftige ervaring aan ten grondslag hoeft te liggen. Liefs, Anneke
___________________________________________________________________________________________________________________
11.11.08
Het is ongelofelijk naar binnen gekomen hoe ik jou zag zitten in het programma van Andries Knevel,Je zat nog in het publiek en ik schakelde net in,wetende dat jij een verhelderend verhaal zou brengen die mij weer verder helpt in mijn eigen levensweg/ervaringen. Geheel in de war ben ik vanochtend in gesprek gegaan met anderen over jou toedracht en je mooie boek en je openheid.
Ik herkende zoveel in jou verhaal het heeft me echt ontroerd!En ook geeft het mij inspiratie om het schrijven dat ik zo graag doe, ooit naar buiten te brengen vanwege de heling die er plaats mag vinden voor mensen die daar open voor staan.
Mag ik jou bedanken voor je lef en je kwetsbaarheid en dank voor het verschijnen op het juiste moment. Veel geluk en liefde wens ik jou toe. Warme Groet Monique
___________________________________________________________________________________________________________________
11.11.08
Heb zojuist jouw afscheidsritueel gelezen en raakte er zeer door ontroerd. Mijn eigen miskraam voelde ook zo incompleet. Alsof je geamputeerd wordt. Het is een onderwerp waar vaak snel aan voorbij wordt gegaan. Ikzelf heb er toen voor gekozen dit niet breed te delen met mijnomgeving maar jouw boek leert ons dat dit juist wel moet. Het is net als bij een overlijden van iemand dichtbij; het rouwen hoort er bij.Veel succes met je boek! Dat het maar mag opgroeien tot een prachtig kind!Yolanda
____________________________________________________________________________________________________________________
11.11.08Ik stuur je deze mail omdat ik gisteravond de TV uitzending Het Elfde Uur met veel belangstelling heb bekeken. Ik vond het boeiend en ontroerend... Ik wil je hierbij door mijzelf en namens de Ronde Tafel 110 De Meerlanden je het alle goeds wensen met je boek en dat uiteraard een snelle tweede druk mag komen! We komen elkaar wel weer tegen met het project Dress For Succes.Nogmaals alle goeds, Sander
____________________________________________________________________________________________________________________
10.11.08
Ik heb je boek nog niet gelezen helaas.. maar ik heb er nu al een brok van in mijn keel en meer.. Dit had letterlijk mijn verhaal kunnen zijn. Heel recentelijk heb ik dit helaas meegemaakt. But.. whatever is not destined to happen, will not happen.. maar ook viceversa.. !
Ik ben trots op je! Fijn dat je dit hebt opgeschreven om je ervaringen met anderen te delen. Je bent me voor.. :) Dank! H.
____________________________________________________________________________________________________________________
10.11.08
Vandaag zag ik jouw foto in de bijlage van de telegraaf die ik van mijn moeder meegekregen had dit weekend. Wat een prachtig verhaal!!! Nu al. Tja, waarschijnlijk weet je al wel dat ook dit thema erg actueel is in mijn leven. Vaak lijkt het aan de buitenkant dat iemand het wel erg goed voor elkaar heeft in het leven maar is de waarheid toch anders. Op een bruiloft lijk je nog een gelukkig stel, terwijl er dan al een zaadje ligt tot de harde waarheid dat dit ook de droomprins niet gaat zijn. Ik ben afgelopen maand ook 37 jaar geworden. Maar wat ik mij het meest realiseerde vanmorgen na het lezen van jouw artikel, is dat werk maar werk is en dat er iets veel belangrijkers is in het leven. De afgelopen week ben ik een vreselijke week op mijn werk gehad, had slapeloze nachten en voelde mijzelf erg zielig. Natuurlijk had ik ook geen partner om tegenaan te leunen en uit te huilen. Ja, ik was ook die dame met een leuke carrière, leuk sociaal leven met veel mooie reizen en huis en een auto onder haar kont. Maar wil ik dit wel zijn? Zo´n carrière tijger? Stiekem verlang ik nu ook naar die droomprins en dat schattige blonde meisje dartelend door de tuin. Ik geloof er nog heilig in dat die tijd gaat komen, maar is mijn werk het belangrijkste in mijn leven? Nee, vandaag heb ik een besluit genomen, mijn werk beheerst niet meer mijn leven, ik ga genieten van de lieve mensen om mij heen en hoop, droom van de prins en het meisje. Ik concentreer mij op mijn privé-leven en niet meer op mijn werk. Voor ik het weet is mijn tijd voorbij. Dank je wel voor je mooie artikel, het heeft vandaag mij de schop onder kont gegeven die ik al een week nodig had. Het zou zelfs wel eens kunnen zijn dat jouw artikel een breekpunt wordt in mijn carrière, dat zal de tijd leren. Ondertussen ga ik zeker jouw boek lezen. Dan laat ik weer van me horen. Heel veel sterkte, geniet van alle mooie reacties. Ik kan je alleen maar het aller mooiste en beste wensen in het leven. Dat je dromen maar mogen uitkomen. Je hebt ze verdiend! Liefs, C.
____________________________________________________________________________________________________________________
09.11.08
Toen ik op vrijdagavond, na afloop van de lancering van je "kindje" het boek "Uit Verwachting" ontving, vroeg ik me af, wanneer ik eraan zou gaan beginnen. Ik ben een echte "cijfervrouw", geen echte lezer. Zaterdagmiddag heb ik me heerlijk op m'n bank genesteld en ben begonnen met lezen, hetgeen geresulteerd heeft in nachtwerk. Zelden is het voorgekomen, dat ik een boek in één keer uitlas…Leonie, mijn complimenten!! Jacqueline van H.
___________________________________________________________________________________________________________________
09.11.08
Zaterdag heb ik de hele dag op de bank gezeten en je boek in een ruk uitgelezen. Heel bijzonder om je openhartige verhaal te lezen. Het raakte en ontroerde me enorm. Herkende ook heel veel van jouw (transformatie)proces en de manier waarop je in het leven staat, met dingen omgaat. Inspirerend ook om nog bewuster vanuit mijn hart en ziel te leven, communiceren en kiezen. Dankjewel dat je je zieleroerselen (ook) met mij wilt delen. Wat een pareltje ben jij! Jacqueline R.
____________________________________________________________________________________________________________________
08.11.08.
Een mooi boek die je inderdaad in een adem uit leest of wil lezen. Ook voor vrouwen zonder jouw ervaring een heerlijk boek om te lezen met toch veel herkenbare situaties. Een echte aanrader! Eugenie
____________________________________________________________________________________________________________________
08.11.08
Gisteren waren wij bij `de geboorte van jouw kindje`, het was ontroerend je te horen praten over het ontstaan van je boek, het verhaal erachter en de betrokkenheid van je ouders. Dat was een mooi gevoel om het weekend mee te beginnen, niks dalende aex, krediet crisis, verkiezingen en graaicultuur. Nee gewoon echte emotie, recht uit het hart.
Ik had je al verteld dat ik geen echte lezer ben maar was natuurlijk heel benieuwd naar je boek, we konden dan ook niet wachten en zijn er in de trein naar huis mee begonnen, jammer dat we moesten overstappen in utrecht, dat was toch een vervelende onderbreking tijdens het lezen.
Nou Leonie, je mag er heel trots op zijn, jouw kindje is heel mooi ter wereld gekomen en zal misschien wel sneller volwassen worden dan je had durven dromen. Wees gerust, het komt op een mooi moment, de wereld is aan het veranderen, de maatschappij wordt een spiegel voorgehouden en wij gaan, daarvan ben ik overtuigd, een nieuwe betere fase in. Een fase van er weer zijn voor elkaar en de dingen op de juiste waarde schatten. Het feit dat jij je gevoelens zo hebt opgeschren draagt daar zeker aan bij. Peet en Petra
___________________________________________________________________________________________________________________
06.11.08
Ik heb je boek gisteren in 1 adem uitgelezen en ben er helemaal ondersteboven van. Je boodschap is overgekomen, luid en duidelijk! Net als in het verhaal worstel ik al een tijdje met mezelf en hoe mijn leven tot dusver heeft ontwikkeld. Op alle fronten, familie, de liefde, werk, lijkt verwarring de boventoon te voeren en voelt het of alle vertrouwen verloren is. Vertrouwen in het leven, vertrouwen in mezelf en in anderen. Resultaat: een vette burnout, compleet met hyperventilatie en paniekaanvallen. Ik herken veel van mezelf in Niki en hoe ze omgaat met haar dingen. De gekmakende twijfels en onzekerheid, het vechten tegen verdriet en pijn en vooral 'sterker zijn dan steen'. Teleurgesteld dat mijn verwachtingen niet uitkomen en kwaad dat het niet gaat zoals ik intens gehoopt had, bang om weer gekwetst te worden. Ik voelde me hier vreselijk alleen in staan en kon me niet voorstellen dat er ook anderen zijn die zich zo voelen, die zo denken of onzeker zijn. Soms dacht ik dat ik gek was.
Bij het lezen van je verhaal is me duidelijk geworden dat ik er ook ben, er ook mag zijn, met al mijn pijn, verdriet en onzekerheid. En dat ik dan net zo'n mooi mens ben als anders! Het is me al 100 keer verteld, zelfs door de mensen waar ik intens van hou en adersom, maar gevoelsmatig kwam het nooit over. Of nou ja, ik stelde me er niet voor open. Nu begrijp ik wat ze bedoelden te zeggen. Ik ga het eens proberen... me openstellen... voor mijn eigen gevoelens, voor wat er op mijn pad komt en voor anderen. Misschien krijg ik zo weer vertrouwen? Ik ben je dankbaar voor je verhaal en wat het mij heeft opgeleverd, (h)erkenning en begrip. En misschien wel een manier om verder te komen...
Dank je wel! Niek
____________________________________________________________________________________________________________________
05.11.08
Zie ik je boek, je website, zie ik jou. En ik denk speciaal vandaag (met Obama): 'Yes you can', sterker nog 'You did and you do!' Wens ik je heel veel succes en nog meer plezier van het harde werken en het prachtige resultaat!
Robert
____________________________________________________________________________________________________________________
01.11.08
Wie jij bent en wat jij doet is een voorbeeld en een verrassing die tot verrukking leidt. Paul
______________________________________________________________________________________
29.10.08
Een aanrader. Ik heb de eerste 30 pagina´s gelezen, het is beginnen en niet meer willen stoppen. Petra.
__________________________________________________________________________________________
24.10.08
Ik heb je website gecheckt, je boek besteld, vrouw online bekeken en ben in je verhaal gezogen. Ik kan me levendig voorstellen hoe fijn het is ervaringen van je af te schrijven. En ook hoe eng het is ze met de rest van de wereld te delen. Maar als niemand dat doet, blijven we allemaal achter gesloten luiken zitten! En jouw energie spat van je website af, dus mensen zullen dat waarschijnlijk hartelijk omarmen. Sandra
____________________________________________________________________________________________________________________
21.10.08
Nu ben je weer echt even in verwachting, wordt vast een prachtprodukt. Manon
____________________________________________________________________________________________________________________
Schrijf zelf een reactie op het boek Uit verwachting in dit gastenboek.
